ثبت نام | ورود     Skip Navigation Links
صفحه نخست
زمان
 
يکشنبه، 30 آذر 1393 Label
 
 

تاریخچه شهر سنندج

سنندج مرکز استان کردستان و مهمترین شهر این استان است ( که در فاصله 520 کیلومتری جنوب غربی تهران در مسیر آسفالته میا دو آب – کرمانشاه و زنجان – کرمانشاه قرار دارد).
« درسال 1046 هجری قمری سلیمان خان اردلان پسر علم الدین در زمان شاه صفی( 1036-1052ه . ق) به انگیزه نظامی و ایجاد مرکز سیاسی حکومت هسته اولیه سنندج را بصورت قلعه ای بر فراز تپه ایی طبیعی به ارتفاع 20 متر که بر اطراف احاطه داشت در کنار روستای سینه ،بنا نهاد.»
غم ها را ماده تاریخی آن قرار داد. وی این قلعه را که به قلعه فردوسی و باشگاه افسران نیز معرو ف است ، در نهایت استحکام با برج و بار و ساخت و در اطراف ان عمارات و حمام‌ها و مساجد زیادی بنا نهاد.
او با احداث یک رشته قنات در دشت « سرنووی» در غرب سنندج که در سال 1309 ه. ق در اثر توسعه شهر داخل محدوده شهر شده بود ، آب را به داخل شهر و میان قلعه هدایت کرد.


« گسترش شهر سنندج مربوط به زمان« امان الله خان اردلان » است. او قلعه حکومتی را توسعه داد و چندین تالار و عمارت درآنجا ساخت ودر فاصله سال های
 30-1220 ه. ق با احداث عمارت ، بازار ، کاروانسرا و مسجد از جمله مسجد معروف به« دار الاحسان » در میان شهر ، به توسعه شهر پرداخت . همچنین در سال 1222 ه.ق باغ و عمارت خسرو آباد را توسعه بخشید.»
قبل ازسال 1046 ه.ق سنندج قریه کوچکی بوده که طایفه زرین کفش که به کردی ، (کوش زرین ) می گویند. در آنجا زندگی می کردند 0
« نسب آنها به توس نوذر، پهلوان نامدار ایرانی که پیاله گاه وی تپه ای واقع در قسمت مشرق شهر بوده و به نام وی می باشد منتهی می شده .»
تپه توس نوذر از نظر تماشاگر از شرق و غرب و شمال و جنوب ، جایی بسیار عالی و جالب است به طوری که هر کس از هر طرف وارد شهر سنندج شود می تواند این تپه را ملاحظه کند. این شهر در قدیم روی این تپه قرار داشته است .

سکنه اصلی سنندج، قبل از طایفه اردلان ها ، در واقع همین طایفه زرین کفش ها بوده اند این طایفه چون کلاه مخصوص با پارچه ای سیاه به دور آن به سر می کردند و کفشهای گلابتون دوزی به پا
می کردند که علامت شاهزادگان بوده است به این مناسبت به این نام مشهور بوده اند.‏


وجه تسمیه سنندج
    « درباره وجه تسمیه سنندج تاکنون نظریات مختلفی داده شده است . علی اکبر وقایع نگار می نویسد "این سنندج در اصل قریحه ای بوده است از قراء کردستان وبه « سینه »مشهور بوده ، به مرور دهور « سینه» سنه شده و قلعه ای که در اینجا بنا شده را « سنه دژ» و بعد از آن معرب شده، سنندج خوانده اند."
در مطالعات جامع توسعه اجتماعی ، اقتصادی استان کردستان در بخش پیشینه و سوابق تاریخی شهر ها درباره سنندج آمده است:" سنه یا سنه دژ از شهر های کهن و مقدس است . سنه در زبان اوستایی قدیم به معنی شاهین و سنه دزیت سنه دژ به معنی شاهین دژ است."
در مطالعات طرح ساختارکالبدی – فضایی بافت قدیم سنندج آمده است:"سلیمان خان اردلان والی کردستان در زمان شاه صفی هسته اولیه سنندج را بصورت قلعه ای بر فراز تپه ای طبیعی به ارتفاع 20 متر که بر اطراف احاطه داشت و در کنار روستای سینه بنا نهاد . با توجه به اینکه روستای سینه در پایین دست این تپه موجود بوده به همین مناسبت آن را « سینه دژ»نامیده اند."
چنانچه ملاحظه می شود در همه این نظریات به پیروی از وقایع نگار ،جزء دوم این واژه را «دژ» دانسته اند که در زبان فارسی به معنای «قلعه »است ودر توضیح تغییر شکل پان به «دج» ‏dag‏ نوشته اند که کلمه معرب شده است.»


 

شهر سنندج
 

 

معرفي شهر سنندج

وجه تسميه شهر سنندج

دوران صفويه به بعد

در سالهای 1320 -1300

روند مدرنیزاسیون